Ménière

class=
De ziekte van Ménière kan heel vervelend zijn, maar het is ook een ziekte waar je heel oud mee kan worden. Als iemand de ziekte van Ménière heeft heeft hij last van draaiduizeligheid, oorsuizen en slechthorendheid. Vaak is die slechthorendheid a-symetrisch. De drie eerder genoemde kenmerken komen met aanvallen en meestal gaat deze op oudere leeftijd weer over. Helaas blijft er meestal wel schade aan het gehoor over.
Zweers Hoortoestellen
Markt 14
4761 CE ZEVENBERGEN
0168-323260
roland@zweershoortoestellen.nl
ma 13.00-17.30
di t/m vr 09.30-17.30

Ook bij KIJK-Optiek
Markt 50
4931 BT GEERTRUIDENBERG
Telefoon: 0162-570360
Op afspraak


Facebook

View Roland Zweers's LinkedIn profileView Roland Zweers's profile

Lid van NVAB, NAG, Hoorprofs en erkend STAR-audicien



class=



class=



class=

 

Over ménière wordt onzettend veel geschreven en gesproken, voorlopig zal ik me daar niet aan wagen. Daarom verwijs ik u graag door naar HOorzaken, een site waar je heel veel informatie over deze ziekte kan terugvinden.


Ménière (N'omi's Space)


Mooie naam voor een zeldzaam lelijke ziekte
Als het leven verandert in een draaimolen

De ziekte van Ménière heeft een mooie naam - maar een uiterlijk dat allerminst fraai te noemen is. De drie belangrijkste symptomen zijn slechthorendheid, draaiduizeligheid en oorsuizen. De patiënt heeft niet voortdurend last van alle drie, maar krijgt ze met enige regelmaat als een aanval over zich heen. De duizeligheid gaat gepaard met hevige misselijkheid en braken, de patiënt voelt zich dood- en doodziek en is nauwelijks in staat om iets anders te doen dan stil in bed te liggen en te wachten tot de aanval overgaat. Hij is soms urenlang volkomen overgeleverd aan een aanval.



Een op de tweeduizend

De ziekte is nog geen 150 jaar geleden, in 1861, voor het eerst nauwkeurig beschreven door de Franse arts Prosper Ménière. De aandoening die deze arts omschreef komt niet vaak voor. Naar schatting heeft één op de tweeduizend mensen er last van. Zij krijgen het als ze ergens tussen de 40 en 50 zijn en dragen de ziekte vervolgens hun leven lang met zich mee. Ménière is zo zeldzaam dat de gemiddelde huisarts in zijn leven misschien een of twee mensen met Ménière tegenkomt. Vaak weet hij dan ook niet wat er precies aan de hand is. Een patiënt die binnenkomt omdat hij tijdens een fietstochtje ineens op straat belandde, tja, dat kan van alles zijn. De gemiddelde huisarts komt in zijn leven misschien een of twee mensen met Ménière tegen


Het oorsuizen of het gehoorverlies is soms aanleiding om de patiënt door te sturen naar de KNO-arts. Gelukkig maar, want die weet alles van oren en zal de patiënt dus wel kunnen vertellen wat er aan de hand is. Dat laatste is jammer genoeg niet altijd waar. Nog te vaak wordt de diagnose "ziekte van Ménière" niet of erg laat gesteld. Of de KNO-arts zegt dat "je er niet dood aan gaat" of dat het "vanzelf wel over gaat". Schrale troost en bovendien: de ziekte gaat in werkelijkheid nooit over. Veel KNO-artsen weten gelukkig wel waar het over gaat. In een academisch ziekenhuis hebben ze bovendien vaak een batterij aan testen en onderzoeken om uit te vinden of het werkelijk om Ménière gaat.



Slecht gehoor en oorsuizen

De doorsnee Ménière-patiënt krijgt in de loop der tijd een steeds slechter gehoor, dat met elke aanval verder afneemt. In het begin blijft de slechthorendheid beperkt tot het ene oor, maar later neemt het beide oren te grazen. En dan de oorsuizingen. Ook die nemen sterk toe tijdens de aanval en kunnen daarna weer wat afzwakken, hoewel ze nooit echt weg gaan.



Hoe vaak krijgt de patiënt zo'n aanval? Dat kan erg verschillen: soms een of twee keer per jaar, soms ook blijft de aanval veel langer weg. Maar het kan ook dat er toch wel een aanval of vijf, zes per jaar optreedt - de ene wat sterker dan de andere. Een beetje 'ervaren' Ménière-patiënt voelt de aanval vaak aankomen. Maar overkomt het hem voor de allereerste keer, dan weet hij natuurlijk niet wat er gebeurt. Zoals een patiënt zei: "Je denkt echt dat je dood gaat".



Wat doe je eraan?

Aan de hand van testen kan een KNO-arts bepalen of iemand Ménière heeft. De precieze oorzaak is niet bekend. De vraag is nu wat je aan een ziekte kunt doen waarvan de oorzaak onbekend is. Slechts een deel van de problemen is op te lossen met medicijnen. Ze kunnen klachten doen verminderen, maar hebben soms ook nadelige bijwerkingen. Een medicijn dat de ziekte echt verhelpt, bestaat niet.



Ook de slechthorendheid die optreedt, is niet te genezen. Een hoortoestel kan enige hulp bieden. Vooral het Audiologisch Centrum is een specialist op dit gebied: met behulp van testen kunnen ze bepalen welk type hoortoestel het beste werkt. Ook kunnen de medewerkers allerlei informatie verschaffen en kunnen ze de patiënt helpen met het verwerkingsproces. Want het is niet niks als je ineens zo'n nare aandoening blijkt te hebben. Ménière-patiënten die doorlopend problemen hebben met hun evenwicht - en daardoor ook vaak duizelig zijn - kunnen soms geholpen worden met een zogenaamde prisma-bril met speciale glazen. Hierdoor wordt het gevoel van evenwicht weer enigszins hersteld. Het lijkt een kleine vooruitgang, maar het kan veel helpen.



Ermee leren leven

Als alle hulpmiddelen falen, blijft er niets anders over dan "ermee leren leven". De Ménière-patiënt moet dit noodgedwongen nogal letterlijk nemen: Je hebt Ménière en dat gaat niet meer weg. Allerlei dingen in je leven zijn plots veranderd. Vanwege je slechte gehoor zijn feestjes ineens niet leuk meer. Het gevoel dat er elk moment een aanval kan komen, maakt je angstig en onzeker. Stel dat het net gebeurt als je aan het autorijden bent. En ook je werk kan ineens te zwaar voor je zijn, of je baas denkt dat hij je niet meer kan gebruiken. En dan heb je nog allerlei mensen die maar niet begrijpen - of willen begrijpen - wat zo'n aanval eigenlijk betekent, dat je dan echt niets meer kunt: niet werken, niet dat bezoekje afleggen, niet dat telefoontje plegen...



Maar hoe leer je ermee leven? Veel Ménière-patiënten proberen meer regelmaat in hun leven te brengen. Ze hebben geaccepteerd dat ze niet alles meer kunnen of dat ze sommige dingen anders moeten aanpakken. En ze hebben geleerd zich niet meer om allerlei dingen druk te maken - want stress bevordert een aanval. Stel dat je door je slechthorendheid vaak moeite hebt om winkelpersoneel te verstaan. Als je je daar van tevoren over opwindt, is de lol van het winkelen er gauw vanaf. Het kan dan een oplossing zijn om van tevoren te bedenken dat je het gewoon zegt als je iemand niet verstaat: 'Sorry, ik hoor niet zo goed, kunt u het wat duidelijker zeggen?' Of ga samen met iemand anders winkelen, voor het geval als er onverwachts iets vervelends gebeurt. Dat geeft een rustig gevoel.



In het algemeen zal de dokter zijn patiënt adviseren om gewoon gezond te leven, hoewel het Ménière niet zal verhelpen. Dus niet roken, matig met alcohol en cafeïne, stress vermijden en aan gezonde lichaamsbeweging doen.



Hoe ontstaat een aanval?

Een Ménière-aanval ontstaat in het binnenoor. Hierin zitten drie met vloeistof gevulde compartimenten, gescheiden door een dun vliesje. De vloeistoffen moeten op zijn tijd ververst worden. Daarvoor heeft het binnenoor een soort afvoersysteem voor oude vloeistof. Tegelijkertijd wordt er nieuwe vloeistof aangemaakt.



Soms gaat er iets mis: er wordt dan teveel vloeistof aangemaakt in de middelste van de drie compartimenten. Er ontstaat dan overdruk in het compartiment: het vlies staat strak gespannen. Na verloop van tijd ontstaan er haarscheurtjes in het vlies waardoor de vloeistof naar buiten lekt, het andere compartiment in. En hierin zit een andere vloeistof, die niet zo goed samengaat met de vloeistof uit het middelste deel. Net als bij de scheikundeles: als je de verkeerde stofjes bij elkaar doet, kan er een chemische reactie ontstaan. In dit geval treedt dan de heftige aanval van draaiduizeligheid en oorsuizen op die de ziekte van Ménière zo kenmerkt. Na het weglekken van de vloeistof verdwijnt de overdruk langzaam en helen de scheurtjes weer: zo gaat de aanval ook langzaam weer over.

Via